De laatste maanden van 2024!

Hoi allemaal,

Niet te geloven dat 2024 alweer bijna voorbij is! Dit jaar is ontzettend hard gegaan. Mijn laatste update was van Augustus, en we hebben veel interessant werk gehad! Dit gaat een erg lang verhaal worden, dus wees gewaarschuwd!

Begin August was het dan zover, de start van de eerste olifant translocatie van Mount Etjo naar het Cuatir reservaat in Zuidoost Angola. Geen verre reis, maar de wegen in Angola lieten ons zweten, voordat we zelfs begonnen! In totaal hebben we 26 olifanten gedurende 4 trips gebracht. 05 Augustus was de eerste vangst, waarbij we een familie van 7 individuen hebben gedart en geladen. Een behoorlijke klus waar veel logistieke mankracht voor nodig is. Zodra de olifanten slapen (we proberen meerdere op hetzelfde moment te laten slapen), werden ze op platte trucks geladen. Vandaar werden ze naar speciale wakker-maak kratten gebracht, en hierin geschoven. Daar maakte we ze één voor één wakker. Zodra de olifant opstond, ging de deur naar de transport krat open, en kon de olifant doorlopen. Dan is de volgende aan de beurt! Best hectisch als er 4-5 olifanten liggen te slapen en ze moeten allemaal gemonitord worden zodat ze niet al wakker raken 😉

We waren iets voor 13:00 klaar met alle 7 olifanten, en na een supersnelle grensovergang, waren we rond 20:30 in Angola. De ‘hoofdweg’ was maar 106 km, waar we bijna 10 uur over gedaan hebben. Gedurende de rit zijn we een paar keer gestopt om de olifanten eten en water te geven. Ze leren enorm snel en zijn eigenlijk vrij makkelijk in dat opzicht. Rond 6:30 arriveerden we bij de rivier. Omdat het laatste stuk erg dik zand is, moesten we speciale 6x6 trucks hebben. Dit was geregeld bij een Angolees bedrijf. Maar… toen bleek dat de trucks niet op onze trailers pasten, ondanks dat alles gespecificeerd en bevestigd was! Wat nu? De eerste truck met olifanten besloot het erop te wagen, ging door de rivier en weg was hij. Wij bleven bij de 2e truck, gelukkig kreeg mechanicus het voor mekaar om de 6x6 truck en trailer toch bij elkaar te passen. We hadden intussen geen enkele communicatie met het reservaat, en met de 1e truck… We gingen ook door de rivier en op weg naar het gevreesde zandpad, wat overigens ‘maar’ 43 km (!) tot het reservaat is.

Al vrij snel kwamen we vast te zitten, ondanks de 6x6 truck die we hadden. En nu? Geen communicatie niks… Ulf en ik besloten vooruit te rijden, maar de 1e truck had inmiddels diepe sporen in het zand gelaten, dus onze auto had het erg zwaar. Uiteindelijk bereikten we de 1e truck, die totaal vast zat niet ver voor ons. Extra 6x6 trucks werden ingeschakeld, en uiteindelijk waren er 3 6x6 trucks nodig om de 1e truck uit te slepen. De gemiddelde snelheid op dit zandpad was 3 – 7 km/uur! Iedereen was bang dat we er nooit zouden komen, en er werd voorzichtig gezegd dat we misschien wel de kratten moesten openmaken en de olifanten maar net moesten laten lopen. Des te langer deze nachtmerrie duurde, des te meer risico liepen de olifanten! Tegen 02:00 was iedereen zo uitgeput en moedeloos, dat Ulf besloot de boel te stoppen. Iedereen had slaap nodig na bijna 48h non-stop bezig te zijn geweest.

Na zo’n 3 uur slaap gingen we weer verder, en uiteindelijk kwam de 1e truck bij het reservaat aan. De 6x6 trucks haalden de 2e truck op die vast zat, en rond 09:00 konden we dan uiteindelijk de olifanten vrijlaten! Gelukkig waren ze allemaal nog oké, en gingen het vrijlaten goed. Wat een magisch moment, na zoveel stress was dit zo gaaf om te zien. Het reservaat is zo mooi, met veel bomen en water; echt een olifant paradijs!

De olifanten waren allemaal oké, maar hier stopten de problemen niet. De mensen van de Angolese 6x6 trucks waren niet blij (terwijl zij de verkeerde trucks hebben gestuurd!), en wilden onze trailers niet terugbrengen. De 1e truck namen ze uiteindelijk toch mee terug. Geloof het of niet, ze zijn toen door de nacht door de rivier gegaan… Omdat je de overkant niet kan zien, is het makkelijk om af te drijven. Dit gebeurde dan ook, 3 6x6 trucks, en onze trailer vast in de rivier, de motors van de trucks verzopen…! Gelukkig waren het niet onze trucks, maar wel de trailer met olifant kratten van Mount Etjo! We gingen allemaal naar huis, we moesten plannen maken om de volgende trip beter te maken. We zouden eigenlijk gelijk weer olifanten vangen en transporteren, maar dat werd een week opgeschoven. Onze arme auto moest ook eerst naar de garage na al dat zand!

De week hierna werd de trailer uit de rivier gehaald, en helemaal nagekeken. Op 20 Augustus stond de volgende trip gepland. Mount Etjo had een slim plan bedacht, om een soort van rupsbanden om de banden van de trailers te doen! Ook werd er een 6x6 truck vanuit Namibië gehuurd. De tweede trip met 7 olifanten was moeilijk, maar ging al een stuk beter. We hielpen bij de vangst, maar een andere dierenarts ging deze keer mee. Een week later was de volgende trip met 8 olifanten, en de week erna de laatste trip met 4 olifanten. Deze laatste trip gingen wij weer mee, en ging heel snel. Wat een project, veel stress, maar veel geleerd en alle olifanten zijn goed overgekomen!

Terwijl de 2e lading olifanten richting Angola ging, konden wij ander werk doen, en moesten we kudus/elanden tegen hondsdolheid inenten. Dit is een groot probleem in Namibië. Wel grappig, een reservaat heeft Koi karpers gekregen vanuit Japan, enorm dure! De meeste zijn ten minste 10-20.000€ per stuk! Sommige waren ziek, er kwam dus een gespecialiseerde vissen dierenarts van Zuid-Afrika over om ons te leren hoe om deze vissen te behandelen. Van olifanten darten naar vissen behandelen! Was leuk om een keer te doen, maar we zijn blij dat ze vissen nu weer gezond zijn 😉 Verder hebben we een knobbelzwijn (Pumba) van een strik verlost, en hebben we klipspringers in het zuiden van Namibië gedart. Een nieuwe soort voor mij, dit was erg gaaf! Omdat het terrein erg moeilijk was daar, moest Ulf ze vanuit de helikopter darten, optillen en in de helikopter naar mij brengen, waar ik ze vervolgens in speciale kratten deed en wakker maakte.

Eind Augustus hadden we weer een dierenartsstudent training gedaan, en hebben we verschillende dieren met ze gedart. De studenten hadden geluk, wat op hun 2e dag stond de 3e olifant translocatie gepland en mochten ze de vangst bijwonen. Deze keer waren het 8 olifanten, de andere dierenarts ging mee naar Angola omdat wij nog veel werk te doen hadden. 70 impalas moesten gevangen worden en naar een ander reservaat in Angola gebracht worden. Deze werden met behulp van een boma gevangen, en sommige werden gedart. Onze mannen hebben de impalas naar hun nieuwe huis gebracht. Vanwege de droogte en slechte conditie van de dieren hadden we wel wat verliezen helaas. Namibië ziet er verschrikkelijk uit, bijna nergens is er nog gras, en de bomen zijn kaal. Maar ten minste in Angola is er voldoende gras dus de impalas gingen naar een mooie plek! Tussendoor hebben we ook zebras gedart, en een paar luipaarden om een halsband om te doen.

Begin September stond de 4e en laatste olifant translocatie gepland, en gingen wij weer mee. Deze keer waren het maar 4 olifanten, dus 1 truck. De vangst en trip ging supersnel, dus we konden 2 dagen van het reservaat in Angola genieten. Het is erg mooi daar, en zeker een aanrader om te bezoeken. Verder in September hebben we wat giraffen gedart en verplaatst, een cheetah behandeld aan een rotte tand, en weer een luipaard een halsband omgedaan.

Midden September was het tijd voor onze volgende grote klus… Olifanten een halsband omdoen in het meest zuidoostelijke puntje van Angola, om de grens tussen Namibië en Zambia. Wat was dit gaaf!! Dit is nog een echte wildernis, weinig mensen, geen wegen, alleen natuur. We hebben 1000-den olifanten en buffels gezien, ongelooflijk. We kampeerden aan een zijarm van de rivier, maar de olifanten kwamen drinken en door ons kamp liepen. Dit was zo gaaf! We hebben 15 olifanten een halsband omgedaan. Omdat de afstanden groot zijn en er geen wegen zijn, kon ik meeste van de keren niet mee in de helikopter, maar we hebben een paar dichtbij het kamp gedaan waar ik kon helpen, en ik mocht 2 keer mee met de helikopter om olifanten te zoeken en te darten. Dit was echt een fantastisch mooi project!

Eind september hebben we nog wat elanden en gnoes gedart die verplaatst werden, en dik-diks (kleinste antilope die we hebben), impalas, roans en giraffen. Terwijl we begin van het jaar nog dachten dat dit een stil jaar zou zijn, is het een erg druk jaar geworden!

In Oktober hebben we een gewonde sable en roan behandeld, en 18 neushoorns gedart die naar Amerika gingen. Ten minste zijn ze daar veilig van stroperij, en de populatie daar dient als een soort back-up. Mocht het misgaan in Afrika, dan zijn er ten minste daar nog neushoorns. Daarna gingen weer door naar Angola, deze keer naar Lubango. Hier moesten we honden castreren en steriliseren, en 8 paarden castreren. Ook hebben we wat waterbokken verplaatst, en advies gegeven over de wilde dieren. We waren deze keer niet via de normale hoofdweg gegaan, maar via de andere kant van Etosha. De grens was daar een stuk sneller dan normaal, maar de weg in Angola niet zo goed. Desondanks, het was heel erg mooi daar omdat we langs de Kunene rivier reden. Er waren heel veel Baobab bomen, ik heb nog nooit zulke grote gezien!

Bij AfriCat waren we erg succesvol, en hebben we meerder bruine hyenas en luipaarden gedart voor een halsband. Bij de farm ernaast hebben we in nog geen 3 uur 7 neushoorns gedart, die een speciale gps-oormerk kregen zodat de boer altijd weet waar ze zijn. Verder hebben we olifanten en nijlpaarden gevaccineerd, en ik mocht ook meehelpen. We waren met z’n drieën, dus we konden 3 dieren tegelijk vaccineren. Ook mocht ik een olifant vaccineren 😉

In November hebben we 2 struisvogels gedart, iets wat we eigenlijk nooit doen, dus dat was interessant! Met een speciale drug mix bleven ze staan, en konden we met ze naar het andere kamp lopen. Verder hebben we sables en nyalas verplaatst, en kudus. We hebben ruim 400 km (heen, dus 800 km in totaal) gereden om een neushoorn kalf te bevrijden die vastzat in een stuk draad. Ver rijden voor een 15 min job 😉 Midden-November zijn we op vakantie geweest naar de Zambezi streek, dit was erg mooi! Het was goed om Namibië weer groen te zien, en water! Maar zelfs hier is het erg droog, en is de rivier nog nooit zo laag geweest…

Eind November hebben we een grote olifant bul behandeld die door een andere olifanten was aangevallen. Een deel van het omentum (soort net van vet wat om de darmen zit) hing eruit, en moest weggesneden worden. De wond zat vol maden en moest goed schoongemaakt worden, en Ulf moest het dichtmaken met hechtdraad van staal! De operatie duurde 2 uur, wat het maximum is voor zo’n grote bul om te liggen. We maakten hem wakker… en hij wilde niet opstaan. Dit was erg spannend, want hij is wakker, maar hij moest opstaan! Uiteindelijk ben ik ingegaan en heb hem met een elektrische stroom apparaat zo kwaad gemaakt, dat hij toch opstond. De vorige keer dat Ulf dit deed werd hij geschopt dus dit was best gevaarlijk. Gelukkig kan ik nog hard rennen en was de auto dichtbij. Alles was goed gegaan, en iedereen was enorm opgelucht dat de olifant weer op was. Een week later hebben we hem weer behandeld en de wond schoongemaakt, maar helaas was hij toch een paar dagen later overleden, waarschijnlijk was hij weer aangevallen. Erg jammer!

Verder hebben we ook een luipaard behandeld en geopereerd, die was aangevallen door een ander luipaard mannetje. De ligamenten van een gewricht in zijn achterpoot waren compleet afgebeten. Omdat er een grote infectie was, moest hij eerst aan de antibiotica, en in een afgesloten verblijf herstellen. Twee weken later heeft Ulf hem geopereerd, met een flinke plaat en 8 schroeven heeft hij het gewricht gefixeerd, en hopelijk zal de luipaard ten minste weer functioneel zijn, en uiteindelijk weer zelf kunnen jagen. Weet niet of het de warmte is, maar ook een neushoorn bul was in een gevecht, en moest behandeld worden. Ook hebben we weer een bruine hyena en luipaard een halsband omgedaan.

Begin December heeft Ulf een oogoperatie ondergaan, waarbij ze de lens vervangen hebben. Dit betekent dat hij geen bril meer hoeft. We hebben al het werk wat nog gepland stond naar Januari geschoven, wat goed was, want het is HEET in Namibië! Het is echt niet leuk meer, zelfs in Windhoek tikken we de 40 graden aan, en dit al bijna 2 weken lang, elke dag. We hopen echt dat de regens nu snel komen, de dieren en de natuur hebben het erg zwaar. Namibië ziet eruit als een grote woestijn op het moment.

Ik vlieg morgen, en land 13 December weer in Nederland, ik vlieg 09 Januari weer terug. Van ruim 35 graden naar zo’n 5 graden 😉  Ik heb er zin in, dit was een druk jaar en ben wel toe aan een vakantie. Nadat de laatste jaren moeilijk waren, was dit een goed jaar. Als ik even mag opscheppen, we hebben 847 dieren gedart zo ver dit jaar; 722 antilopen, 31 olifanten (dit is het jaar van de olifant!), 31 neushoorns, 9 giraffen, 32 katten (7 cheetahs, 16 luipaarden, 8 leeuwen, 1 caracal), 2 Afrikaanse wilde honden, 6 hyenas, 5 zebras en 8 wilde paarden. Het was een mooi jaar! Nogmaals excuses voor het enorm lange verhaal 😉 Ik wens jullie allemaal fijne feestdagen, en wie weet tot ziens in Nederland!

Fotos: https://photos.app.goo.gl/GPb6JT9UWjzg2g6N9